تجربههای بازگشت به ایران (۵) - نفت و مس و فولاد
بعد از بازگشت به ایران بهتر است هر چه زودتر با نفت و مس و فولاد، نه به عنوان صنعت که به عنوان تیم فوتبال و بخشی از زندگی اجتماعی آشنا بشید.
در جایی که الان هستید احتمالا دوشنبه صبح در محل کار در مورد بازی دیروز چلسی صحبت میکنید و یا از شکست دیروز شیکاگو بولز. در ایران هم فوتبال بسیار جدی گرفته میشه.
اما نکته جالب اینه: در ایران پیگیری فوتبال (علاوه بر کاربرد کلاسیک تفریح و سرگرمی و کری خوانی) جای بسیاری از مفاهیم دیگر را هم پر کرده: اگر در جایی که هستید ملت در برنامه جری اسپرینگرز به سر و کله هم میزنند، اینجا در برنامه ۹۰ دعواهای تلفنی را دنبال می کنند. اگر در اونجا مجال زیادی برای هیجان و تخلیه انرژی وجود داره اینجا استادیوم فوتبال همون کارکرد را داره. در مهمانیهای خانوادگی، فوتبال از موضوعات مشترک خوبی محسوب میشه. حس شرکت در یک قرعه کشی ملی هر هفته با حضور چند میلیون نفر در برنامه ۹۰ تجربه میشه. بردهای بینالمللی هم بهانه خوبی برای شادی دستهجمعی است.
بسته به تجربه و حس و تاریخچه ای که دارید، برای شما شاید دنبال کردن استقلال و پرسپولیس، هر چند با بازیهای بسیار داغون، از دنبال کردن چلسی و بولز هم میتونه حس واقعیتری داشته باشه.( بارسلونا و NBA و تنیس و بقیه چیزها را هم البته کماکان در ایران می توانید پیگیری کنید). صرفنظر از علاقه یا عدم علاقه به ورزش، فوتبال ایران را به عنوان بخشی از زندگی اجتماعی در ایران بعد از بازگشت حتما دنبال کنید
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
(آرشیو تجربههای بازگشت به ایران)
