- 35
 - تهران | دوبی
 - شريف ، مهندسی کامپيوتر
 -مدیا سیتی دوبی
  

  نوشته های برتر:

 -رابطه مهاجر و ايران
 -مانيفست مهاجرت
 -مقايسه کشورها
 -بنيامين
 -ای داد ای بيداد
 -چرا انقدر انگليسی
 -Push و Pull
 -باگهای زندگی
 
 
Developed by
gardoon


Stats provided by


Sponsors:

SinaBeat - Chinese Investors Directory

PersiaBeat - Connecting Foreigners to Iran Businesses
        
 

دقیقا ۱۶ شهریور پانزده سال پیش بود که این وبلاگ شروع به کار کرد. (روز وبلاگستان فارسی)؟

با هر تعریفی که از وبلاگ داشته باشیم، به نظر می‌رسه همین الان چیزهایی که در فیسبوک، اینستاگرام و حتی کانالهای تلگرام دنبال می‌کنیم هر چند اسمشون وبلاگ نیست ولی با تعاریف کلاسیک وبلاگ و وبلاگ‌نویسی تطبیق داره. اما به هر حال باید قبول کنیم که به زودی کلمه وبلاگ، هر چند نه مفهوم و ماهیتش، به تاریخ خواهد پیوست.

البته در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که نه تنها «وبلاگ»، بلکه بخش اول این کلمه یعنی «وب» هم مفهوم خودش را از دست داده. نسل جدید کاربران اینترنت ممکن است هفته‌ها با اینترنت کار کنند بدون اینکه به وب، دامنه، لینک و سایر مفاهیم اون هیچ نیازی داشته باشند. (مقاله حسین درخشان عزیز به نام مرگ وب را حتما در این زمینه خونده‌اید).

و البته در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که نه تنها وبلاگ و وب بلکه مفاهیمی دهها و صدها ساله مانند تاکسی و هتل هم در همین سه چهار سال اخیر با اپلیکیشن‌هایی مثل اوبر و ایربی‌ان‌بی دچار تغییرات کاملا جدی شده‌اند.

به هر حال چاره‌ای نداریم جز اینکه با تغییرات همراه بشیم و تلاش کنیم در هر پلتفرم و جا و مکانی که هستیم، با مقاله و نوشته و عکس و حتی بذله‌گویی دردی از کسی دوا کنیم.

به امید دورهمی صد سالگی ... !


پ.ن از صادق جم عزیز: وبلاگ؛ گمشده‌ی دنیای مجازی ما


6
Sep
2016

----

 

برداشت اول: دولت روحانی تمرکزش را روی تورم گذاشت و رکود ایجاد شد. ای روحانی خنگ!

برداشت دوم: در قدیم در یک فاصله ده ساله، قیمت ارزان ارز به همراه نرخ ارزان بهره بانکی باعث شده بود کسب و کارهایی دارای توجیه اقتصادی شوند که در شرایط عادی هیچ توجیه اقتصادی نداشتند. بعد که دوره خوشی و منابع ارزان به پایان رسید، اون فعالیتها هم عملا متوقف می شوند و توقف اونها به عنوان «رکود» طبقه‌بندی شد.

مثال: به دلیل آنکه در یک دوره ده ساله یورو با قیمت دولتی ۱۵۰۰ تومان به متقاضیان ارائه می شده، ۶۰۰ میلیون متر مربع ظرفیت تولید کاشی و سرامیک در ایران ایجاد شده است. این در حالی است که مصرف تمام ایران، افغانستان و عراق در سال ۲۵۰ میلیون متر مربع است!

وقتی در یک اقتصاد با استفاده از سیاستهای تورمی، رونقی کاذب ایجاد می شود، از بین بردن آثار این رونق کاذب با سه چهار سال رکود همراه خواهد بود ... اقتصاد ایران اکنون مجازات بدمستی‌های گذشته را به صورت خماری پس می‌دهد و این مسیری است که نمی‌توان از آن عبور نکرد.

.................................................................
(خلاصه‌ای از تجارت فردا،‌شماره ۱۹۰، ص ۵۴)


2
Sep
2016

----

 

پرسش و پاسخهایی در باب لوبریکانت و برجام

دو ماه از برجام می گذره. پولها کو؟ هواپیماها کو؟ می تونم الان درست با خارج تجارت کنم؟ ببینیم جریان چیه.


* آیا برجام داره درست اجرا می‌شه؟ اون میگه این موشک هوا کرده و برجام را نقض کرده. این میگه اون پولها را درست آزاد نکرده و برجام را نقض کرده. آیا دو طرف بد عهدی کرده اند؟

هر چند کسانی از هر دو طرف، طرف دیگر را به خاطر مواردی مثل موارد فوق به نقض برجام متهم کرده‌اند، اما از لحاظ حقوقی به نظر نمی‌رسه چیزی از مواد برجام نقض شده باشه.


* اگر برجام نقض نشده یعنی تجارت و همه چی رله و ردیف شده؟

نه دوست عزیز. به نوشته روزنامه تایمز، یک ایرانی حتی نتونسته پول یک قرارداد ۷۰ میلیون تومانی‌اش را به یک شرکت لوبریکانت‌سازی انگلیسی بده. شما که جای خود داری.


* پس اگر نمی‌شه حتی پول یک قرارداد ۷۰ میلیون تومانی لوبریکانت را هم به غربیها داد پس اونها عهدشکنی کرده اند. ای نامردها!

به نظر می‌رسه دولتهای غربی حتی فراتر از برجام تلاششون را می‌کنند تا شرکتها و بانکهاشون را به کار با ایران تشویق کنند: برای همون قرارداد زپرتی، طبق نوشته روزنامه تایمز، نخست‌وزیر انگلیس شخصا به رییس بانک بارکلیز نامه داده و گفته دوست عزیز، شما داری بر خلاف سیاست رسمی دولت انگلیس عمل می کنی و باید تجارت با ایران را تسهیل کنی. رییس بانک هم گفته جناب نخست‌وزیر حرف شما متین و برجام هم سر جاش، اما تا وقتی تحریمهای اولیه امریکا باقی مونده، ما با ایران کار نمی‌کنیم. دور ما را خط بکش.

از اون طرف مسوولان خزانه‌داری امریکا بدو بدو به دوبی آمده‌اند ولی این بار نه برای ترساندن کشورها از ایران که برای تشویق بانکها و شرکتها به رابطه با ایران! ولی تا وقتی موانع حقوقی مثل تحریمهای اولیه امریکا سر جاش هست بعیده کسی به حرف دولتها گوش بده.

* پس اگر برجام نقض نشده ولی همچنان نمی‌تونیم پول لوبریکانت را بدیم، پس برجام الکی بوده و تا حالا سر کار بودیم؟

به نظر می رسه هر دو طرف فهمیده اند که حتی با اجرای دقیق و صددرصدی برجام، آثاری که از برجام مد نظر داشته اند به این راحتی برآورده نمی شه: ایران بدون نقض برجام موشک دوربرد آزمایش می کنه، نمایندگان مجلس امریکا بدون نقض برجام در رفت و آمد غربیها به ایران اخلال ایجاد می کنند، بانکهای غربی علی رغم برجام و به دلیل تحریمهای اولیه و ۳۰ ساله امریکا با ایران همکاری نمی‌کنند و ... . دولتهای دو طرف هم کاری از دستشون بر نمیاد.


*‌ پس قدم بعدی چیه؟ بالاخره اون بنده خدا پول اون لوبریکانتها را کی می تونه پرداخت کنه؟

به نظر می رسه ایران و امریکا به دنبال این هستند که دلیل حقوقی پشت این مشکلات را رفع کنند: تحریمهای اولیه و ۳۰ ساله امریکا و حذف ایران از فهرست کشورهای حامی تروریسم. که البته کار آسانی نیست و هر دو طرف باید تصمیمات سختی بگیرند. (مثلا آیا محدود کردن سپاه قدس جزو اونهاست؟ محسن رضایی ۳ فروردین ۹۵ تلویزیون: «با خبر شده ایم که انحلال سپاه را دنبال می کنند. گفته اند اگر می خواهید به تجارت جهانی وارد شوید سپاه را منحل کنید». نمی دونیم).


زودتر آجیل شیرینی ها را بخورید و از سفر برگردید که به نظر نمی رسه سال خیلی آسونی پیش رو باشه. (البته قطعا اون «لوبریکانت» می تونه همه چیز را تسهیل کنه!)


24
Mar
2016

----

 

خداحافظی با انتخابات «سی هیچی»

درسته که انتخابات تموم شده و بسته به اینکه به لیست اطلاح طلبان یا اصولگرایان رای دادید از نتیجه سی هیچ تهران خوشحال یا ناراحتید، اما باید بدونید اصولا انتخابات «سی هیچی» در خیلی جاهای دنیا منسوخ شده و به سمت مدلهای بهتری رفته اند.

همونطور که خودتون هم ته دل احساس می کنید، این کمی عجیبه که مثلا هفتاد درصد شرکت کنندگان تهران به لیست اصلاح طلبان و سی درصد مردم به اصولگرایان رای بدهند و نتیجه در آخر «سی هیچ» بشه و کسی از اصولگرایان برای نمایندگی اون سی درصد تهران در مجلس نباشه. (همین طور برای برد پنج هیچ اصولگرایان در مشهد یا بقیه هیچ‌های دیگه).

انتخابات سی هیچی که در تهران نمونه اش را دیدید سیستمی است به نام «نمایندگی اکثریتی». اما چیزی که خیلی کشورها به دلیل مشکلات این سیستم به سمتش رفتند و در حدود صد کشور دنیا داره اجرا میشه مدلی است به نام «نمایندگی تناسبی» (Proportional Representation). در این سیستم هر حزب به تناسب آرای دریافتی صاحب کرسی میشه. مثلا درهمین انتخابات تهران، حالا که هفتاد درصد آرا متعلق به اصلاح طلبان و سی درصد متعلق به اصول گرایان بوده، کرسی های مجلس به جای سی هیچ، به همین نسبت هفتاد سی تقسیم میشه. (یعنی ۲۱ اصلاح طلب به مجلس می روند و ۹ اصولگرا).

درسته که انتخاباتی که انجام شد نه حزبی بود نه حتی خیلی انتخابات، و اینکه خود همین نمایندگی تناسبی هم مدلهای مختلف و پیچیدگیهای زیادی داره، ولی حالا که لیستی و کیلویی و شبه حزبی رای دادیم خوبه بدونیم بقیه دنیا هم چه کار می کنند و به چه سمتی حرکت کرده اند.


11
Mar
2016

----

 

شروع سال پانزدهم وبلاگ‌نویسی

blogday-big.jpg

در سفر هستم و همین که سیستم و قابلیت نوشتن در این وبلاگ هنوز بعد از ۱۴ سال فعال هست خوشحالم. سعی می کنم در روزهای آینده بیشتر بنویسم.


7
Sep
2015

----

 

در بین دوستان خوشحال از توافق، در مورد نقش دکتر ظریف دو نظر مختلف دیده می شه: یک طرف نقش ایشان را در حد دکتر مصدق و کاندیدای ۱۴۰۰ و غیره بالا برده اند و طرف دیگر این بالا بردن نقش دکتر ظریف را نشانه دیگری از باگ «قهرمان سازی» در تاریخ ما می داند. به نظر می رسد واقعیت جایی در میانه است: هم نقش ایشان به مشابه نوک حمله و تمام کننده کار در شبها و روزهای یکی از پیچیده ترین چانه زنی های تاریخ دیپلماسی جهان بی سابقه است. هم نمی توان از نقش شخص روحانی به عنوان یک مذاکره کننده تمام عیار، تیم کارشناسی دکتر ظریف و همچنین بدنه کارشناسی کل نظام، مثلا افرادی مانند دکتر ولایتی غافل بود. (تحکم بی سابقه ولایتی به جلیلی در آن مناظره تاریخی، مهمترین نشانه چرخش واقعی بدنه نظام در پرونده هسته‌ای ماهها پیش از روی کار آمدن و انتخاب روحانی و ظریف و بر و بچه‌هاست: «بینید جناب آقای جلیلی! بحث دیپلماسی کلاس فلسفه نیست، آنچه مردم مي‌بینند این است که شما چند سال است مسوول پرونده ی هسته‌اي هستید، یک قدم هم پیش نرفته‌ایم، تحریم ها بیشتر شده و هر روز فشارش بر روی مردم مي‌آید. ... هنر دیپلماسی بیانیه صادر کردن و خواندن بیانیه پشت میز مذاکره نیست!»)


3
Apr
2015

----

© 2001 - 2013